عزوا، یکی از زیباترین جلوههای میراث آیینی و موسیقایی جزیره جهانی قشم است؛ آیینی که ریشه در اعماق تاریخ و فرهنگ دریایی مردمان جنوب دارد و هنوز هم در شادیها، گردهماییها و جشنهای مردمان این جزیره بهصدا درمیآید.
در اجرای عزوا، نوازندگان اصلی در مرکز میدان قرار میگیرند و دو گروه در دو سوی آنها صف میکشند. هر فرد دست چپ خود را به دور کمر نفر کنار حلقه میکند و با خیزران در دست راست، حرکاتی هماهنگ و پرشور را به نمایش میگذارد. با آغاز نوا، سازها کوک میشوند و خواننده – که اغلب فردی با تجربه و خوشصداست، در گذشته ناخدایان کهنسال – اشعار عربی و گاه سواحلی را میخواند؛ نغمههایی که طنین دریا و سفرهای دور را در خود دارند.
در گذشته، عزوا با رقص شمشیر همراه بود، اما امروزه به رقص خیزران بدل شده است؛ نمادی از اتحاد، همبستگی و غرور جمعی مردم قشم. این آیین نهفقط موسیقی، بلکه یادگار مقاومت، تلاش و همدلی مردانی است که با دریا زیسته و از آن روزی گرفتهاند.
حفظ و انتقال این میراث موسیقایی، ادای دینی است به پدران دریا. مردانی که در فراز و فرود موجها، سرود زندگی را با رنج و امید سرودهاند.
امروز نیز، مسافران و دوستداران فرهنگهای بومی میتوانند در اسکلهها، اقامتگاههای بومگردی و برنامههای آیینی قشم، از نزدیک شاهد اجرای عزوا باشند؛ جایی که دریانوردان کهنسال، دوشادوش جوانان جزیره، با افتخار تاریخ خود را مینوازند.
بدون دیدگاه