شاهکار مهندسی آب در ایران، چاه‌های تلا بندر لافت

در دل بندر تاریخی لافت، جایی که بادگیرها هنوز از رازهای نیاکان سخن می‌گویند، مجموعه‌ای شگرف از چاه‌ها جا خوش کرده است؛ چاه‌های تلا — یادگار درخشان مهندسی آب در سرزمین کهن ایران.
این اثر بی‌بدیل در ۲۷ دی‌ماه ۱۳۷۷ با شماره‌ی ثبت ۲۱۹۵ در فهرست آثار ملی ایران جای گرفت؛ نشانی از درایت و دانش مردمانی که قرن‌ها پیش، در دل صخره‌های سوزان جزیره قشم، راهی برای آبادانی یافتند.
چاه‌های تلا درون گودالی بزرگ و سنگی قرار گرفته‌اند. تمام شیب تپه‌های پیرامون به سوی این گودال است تا باران‌های اندک جزیره، در دل چاه‌ها گرد آید و به سرچشمه‌ای جاودانه بدل شود.
تعداد این چاه ها در گذشته، ۳۶۶ حلقه بوده است؛ امروز، با گذشت سده‌ها، کمتر از ۱۰۰ چاه از آن مجموعه شگفت باقی مانده است — اما هنوز، نغمه‌ی آب در دل سنگ شنیده می‌شود.
چاه‌های لافت در تخته‌سنگ‌های بزرگ حفر شده‌اند و با نخستین باران، چون جامی لبریز از حیات، پر از آب می‌شوند.
چاه‌های تلا روایتگر پیوند عمیق انسان ایرانی با طبیعت‌اند، نمادی از خرد بومی و مهندسی پایدار در تاریخ تمدن ایران،و نشانی از آن‌که چگونه این سرزمین، با عشق و اندیشه، از دل سنگ، آب رویاند.