ای دختر باب الحوائج موسی بن جعفر(ع)
و ای خواهر خورشید خراسان و عمه صاحب الزمان(ع) .
تو تفسیر مهربانی و تجسم عفاف و نجابتی، در وجود مبارکت شکوه زهرا(س) و مهر زینب(س) جمع شده است.
دلهای مشتاق ما، چون پروانه گرد شمع حضورت میگردند و دستهای نیازمان، رشته امیدشان را به کرامتت پیوند می زنند.
صحن و سرایت آیینهای است از بهشت.
سلام بر تو، که نامت چراغ امید و صحن و سرایت دریای آرامش دلهاست.
بدون دیدگاه