در جنوب جزیره قشم، جایی میان آبیِ بیکران خلیج فارس، جزیرهای آرام اما زنده در تپش امواج نفس میکشد؛ هنگام.
سرزمینی از صدف و خاک سرخ، جایی که نگاهها به دل دریا دوخته میشود تا رقص دلفینهای بازیگوش را شکار کند.
قایقها یکییکی از اسکله شیبدراز دل دریا را میشکافند.
نسیم شور دریا بر صورتها مینشیند و در دوردست، صدایی از عمق آب برمیخیزد؛
دلفینها میآیند…
میجهند، میچرخند، میخندند، و در نگاه گردشگران، شوقی کودکانه زنده میکنند.
اینجا جزیره هنگام است؛
جایی که زندگی در تپش بالههای نقرهای معنا مییابد
و هر موج، قصهای تازه از آرامش و هیجان را بازمیگوید.
در این جزیره، زمان کند میشود…
میمانی تو، دریا و دلفینهایی که با هر شیرجهشان
یادآوری میکنند: زندگی یعنی پرواز در دل دریا.
بدون دیدگاه