روز بزرگداشت حافظ گرامی باد
خواجه شمسالدین محمد بن بهاءالدّین محمد شیرازی، متخلص به حافظ و مشهور به لسانالغیب، از درخشانترین ستارگان آسمان ادب پارسی و غزلسرای بیبدیل روزگار خویش است. بنا بر قول مشهور، او در حدود سال ۷۲۶ هجری قمری در شیراز چشم به جهان گشود. در محفل دانایان زمان پرورش یافت و در علوم و فنون گوناگون، بهویژه در علوم ادبی و الهی، به مرتبهای والا دست یافت. حافظ در دانش فقهی ژرفاندیش بود و قرآن کریم را با چهارده روایت مختلف از بر داشت؛ از اینرو، شعر او آمیختهای است از نور معرفت و نغمه وحی.
در دهههای هجدهم و نوزدهم میلادی اشعار او را به زبانهای اروپایی نیز ترجمه کردند و نامش به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت. گوته، شاعر و متفکر بزرگ آلمانی، چنان شیفته اندیشه و زبان او شد که دیوان شرقی خود را با الهام از افکار حافظ سرود و او را “استاد و همسخن” خود خواند.
این شاعر بلندآوازه در سال ۷۹۲ هجری قمری در زادگاهش شیراز درگذشت، اما روح و سخنش جاودانه ماند. آرامگاه او در حافظیه شیراز، امروز زیارتگاه عاشقان شعر، اندیشه و لطافت روح ایرانی است؛ جایی که هر نسیم، غزلی از لسانالغیب را در گوش جان زمزمه میکند.
بدون دیدگاه